Navikli smo na trke automobila, konja, bicikala i maratone ljudi — na kraju krajeva, brzina i adrenalinska akcija jesu srž sportskih rivalstava. A šta ako vam kažemo da postoje trke u kojima su takmičari najsporiji kopneni gastropodi na planeti? Zvuči kao loš vic — ali trke puževa su stvarna, godišnja manifestacija sa svojom istorijom, pravilima, pa čak i rekordima.
U malom engleskom selu Kongam u Norfolku (Ujedinjeno Kraljevstvo), svako leto okupljaju se zaljubljenici u neobične sportove da prate Svetsko prvenstvo u trkama puževa. Ovaj događaj je toliko dugo u kontinuitetu organizovan da ga je Ginisova knjiga rekorda proglasila najduže održavanim humanim šampionatom trka puževa na svetu — humanim, jer takmičarski puževi nakon trke bivaju vraćeni svojoj bašti, a ne završavaju na tanjiru poput nekih drugih verzija ovakvih trka.
Počeci ove neobične discipline
Sve je počelo još davnih 1960‑ih godina, kada je lokalni stanovnik Tom Elvs želeo da obnovi sećanje na sličnu trku puževa na koju je naišao u Francuskoj. Inspirisan idejom, uveo je svoju verziju u Kongam — ali sa jednim važnim principom: ni jedan puž neće biti pojeden nakon takmičenja. Na francuskim takmičenjima gubitnici su ponekad, završavali u loncu, što je Elvs želeo da izbegne.
U međuvremenu je tradicionalna fraza „Ready, steady, slow!“ — što se može prevesti kao „Tri, četiri, polako!“ — postala prepoznatljivi okidač za start trke, a prvi put je korišćena na prvom zvaničnom konkurentnom događaju u Londonu, poznatom kao Ginisov gastropodski šampionat 1999. godine, gde ju je izgovorio tada poznati komentator konjskih trka Džon Mekririk. Zbog te atmosfere i duhovitosti, ista trka kasnije je iskorišćena i u reklamnoj kampanji piva Guinness pod sloganom „Dobre stvari dolaze onima koji čekaju“, koja je osvojila srebrnu nagradu na Cannes Lions festivalu.
Kako ovo takmičenje izgleda u praksi?
U Kongamu se takmičenje održava na jednostavnoj ali simboličnoj stazi: na stolu prekrivenom vlažnom tkaninom postavljena su dva kruga prečnika oko 33 centimetra. Puževi se postavljaju u centar, a cilj im je da prvi dotaknu spoljašnji obod staze — iako to zaista zvuči sporo, pa možda i pomalo dosadno, entuzijasti okupljeni svake godine znaju da naprave atmosferu pravog sportskog događaja.
Takmičenje se odvija kroz niz kvalifikacionih trka tokom popodneva, a samo najbrži puževi sa heats (predtakmičenja) prolaze do finala. Organizatori vode računa o tome da staza ostane vlažna jer puževi vole vlagu, a ako se neki takmičar „penje“ po drugom i pokušava da „vara“ tokom trke, blagim rastavljanjem vraća se na pravi put.
Iako se trka može činiti zabavom bez ozbiljnih pravila, ona ima i svoje formalnosti. Najčešće se koriste obične baštenske vrste puževa (kao što je Cornu aspersum), dok su veliki afrički puževi i druge egzotične vrste često isključeni jer bi njihova veličina stvorila nefer prednost. Vreme se meri, rezultati beleže, a takmičari daju svojim puževima imena i često ih pripremaju danima pre događaja — smatrajući da kvalitet hrane i hidratacija mogu uticati na performanse.
View this post on Instagram
Kroz godine, takmičari su postali legende — možda najpoznatiji od svih je puž Arči, koji je 1995. godine završio trku dužine 33 centimetra za oko 2 minuta i 20 sekundi, postavivši rekord koji se i danas pominje kao referentna vrednost. Ostali puževi osvajaju titule sa vremenima koja variraju, ali svaki pobednik postaje deo šarmantne istorije događaja.
Naravno, Kongamovo prvenstvo nije samo trka puževa — ono je deo šire seoske fešte koja okuplja lokalnu zajednicu i posetioce iz drugih zemalja. Oni koji dođu mogu da uživaju u atmosferi, od štandova sa hranom i zanatima, preko muzike i druženja, do zajedničkog smeha i navijanja za najsporije takmičare na svetu.
U drugom delu Engleske, u selu Snejlvel u Kembridžširu, postoji još jedan sličan događaj pod nazivom Grand Championship Snail Race, koji se održava od 1992. godine i redovno privlači stotine ljudi, ponekad udvostručivši broj lokalnih stanovnika na dan takmičenja.
Iako možda nije za one koji žude za velikim brzinama, svet trka puževa pokazuje da sport može biti i vesela, zajednička tradicija u kojoj “usporenost” postaje razlog da se ljudi okupe, zabave i slave sitne, neobične šampione prirode.
Komentari koji sadrže psovke, uvredljive, vulgarne, preteće, rasističke ili šovinističke poruke neće biti objavljeni. Strogo je zabranjeno lažno predstavljanje, tj. ostavljanje lažnih podataka u poljima za slanje komentara. Komentari koji su napisani velikim slovima neće biti odobreni. Redakcija MaxbetSport.rs ima pravo da ne odobri komentare koji su uvredljivi, koji pozivaju na rasnu i etničku mržnju i ne doprinose normalnoj komunikaciji između čitalaca ovog portala. Mišljenja iznešena u komentarima su privatno mišljenje autora komentara i ne odražavaju stavove redakcije MaxbetSport.rs.