Budimo u kontaktu

SRBIJA KOŠARKA

FELJTON MBS Kup u Nišu: Najjača Zvezdina generacija, lekcije drugoligaša, Splićani zadržali pehar (1)

Dragan Panajotovic

Objavljeno

,

Dragan Šakota je kao trener IMT-a osvojio Kup (Foto: Starsport)

Takmičenje u nacionalnom Kupu se igra od 1959. godine, kada je u Beogradu trofej osvojila Ljubljana. Kup se nije odigrao 1961. godine, kao i u periodu od 1963. do 1968. Najuspešniji klub iz Srbije u domaćem Kup takmičenju je Partizan sa 16 trofeja. Sledi Crvena zvezda sa 12, FMP Železnik je osvojio četiri, OKK Beograd ima tri, a po jednom su Kup osvajali beogradski timovi Radnički, IMT i Mega.


ENGLESKA: Kvota kladionice MaxBet na pobedu Arsenala protiv Vest Hema (15:00) je 1.48.


Najuspešnija ekipa u ovom takmičenju, u staroj Jugoslaviji, bila je zagrebačka Cibona, koja je do 1991. osvojila osam trofeja. U periodu SR Jugoslavije najuspešniji je bio Partizan, sa šest trofeja u 11 sezona. Od sezone 2002/03 takmičenje nosi ime Radivoja Koraća i do sada je Crvena zvezda pehar osvojila devet puta, Partizan osam, FMP Železnik tri puta i jednom je trofej pripao ekipi Mege. Od 2013. godine pobednik nacionalnog Kupa dobija repliku originalnog trofeja Kupa Radivoja Koraća koji se od 1972. do 2002. dodeljivao pobedniku međunarodnog takmičenja. Time je realizovana ideja Košarkaškog saveza Srbije koju su podržali čelnici FIBA Evrope da “Žućkova levica” nastavi svoj život kroz srpski Kup.

Finalni turnir ovogodišnjeg Kupa “Radivoj Korać” igraće se od 14. do 17. februara u dvorani “Čair”. Niš će tako da bude 19. put domaćin finalne utakmice ili finalnog turnira nacionalnog Kupa, 14. put od kad takmičenje ime nosi po našem proslavljenom košarkašu. Grad na Nišavi je apsolutni rekorder u organizaciji završnog turnira.

Niš i muška košarka u zlatnim vremenima jugoslovenske, kasnije i srpske košarke, nisu imali mnogo dodirnih tačaka. Dugo je jedina veza Nišlija i vrhunske košarke nacionalni Kup, čiju su završnicu čelnici Saveza sa zadovoljstvom davali Nišlijama i nikada se nisu pokajali. Sve dosadašnje su ostale u lepim sećanjima učesnika i ispisale su neke nezaboravne trenutke srpske košarke.

OD ELEKTRONSKE – TELEVIZOR U BOJI (1975)

Sportska hala “Čair” u Nišu je izgrađena 1974. godine. Inicijalna kapisla da se ona napravi bila je ženska košarka koja u Nišu ima mnogo bogatiju istoriju od muške. Košarkašice Studenta, koje su 70-ih i 80-ih godina prošlog veka bile u vrhu jugoslovenske košarke, nisu u to vreme imale gde da adekvatno ugoste protivničke ekipe, pa je to bio “tas na vagi” koji je presudio da Niš dobije takav sportski objekat. “Niška lepotica” je odmah postala atraktivna za organizaciju velikih sportskih događaja i kao logičan sled događaja nametnulo se održavanje finala nacionalnog Kupa 1975. godine u njoj.

(Foto: Printscreen Youtube/South media)

Finalisti su bili Crvena zvezda i Jugoplastika, a koliko je Niš u tom periodu bio željan igre pod obručima najbolje govori podatak da je treningu crveno-belih prisustvovalo više od hiljadu gledalaca. Beogradski tim je tih godina osvajao trofeje, u Niš su stigli posle najboljeg internacionalnog rezultata ostvarenog sezonu ranije – osvojili su evropski Kup pobednika kupova. Uz veliku podršku publike, Crvena zvezda je zabeležila pobedu u finalu, savladala je Jugoplastiku sa 81:79. Utakmicu je obeležio duel vrhunskih igrača, Zorana Moke Slavnića sa jedne i Rate Tvrdića sa druge strane. Uspešniji je bio Moka koji je i izabran za najboljeg igrača finala, a kao nagradu je dobio televizor niškog privrednog giganta “Elektronske industrije”. Slavnić je u finalu bio najefikasniji sa 25 poena.

Ta generacija crveno-belih je po mišljenju mnogih ljubitelja košarke najjača u Zvezdinoj istoriji. U sedam godina Crvena zvezda je osvojila pet trofeja (dve titule prvaka države, dva nacionalna kupa i međunarodni Kup pobednika kupova), a opšti utisak je da je mogla i morala mnogo više.

Sastav pobednika: Goran Rakočević, Grujičić, Ivan Sarjanović, Žarko Koprivica, Radivoje Živković, Vesko Pajović, Dragan Kapičić, Ljubodrag Simonović, Dragiša Vučinić, Dušan Spasojević, Dragoje Jovašević, Zoran Slavnić. Trener: Nemanja Đurić.

KIĆA REŠETAO ZA TRI TROFEJA (1979)

Četiri godine kasnije Niš je dobio priliku da drugi put ugosti finaliste nacionalnog Kupa. U hali “Čair” na programu je ponovo bio srpsko-hrvatski duel, ali su protivnici bili Partizan i Zadar. Sjajna generacija beogradskih crno-belih na čelu sa tada mladim stručnjakom Dušanom Ivkovićem pobedila je protivnika iz Zadra sa 93:86.

Te 1979. Partizan je u Niš stigao kada je već osvojio titulu prvaka države i tada evropsko takmičenje Kup Radivoja Koraća. U finalu nacionalnog Kupa se očekivao duel protiv Bosne, koja je nešto ranije te godine osvojila Kup šampiona, ali su Sarajlije izgubile polufinale pred svojim navijačima od Zadra, pa je Niš ostao uskraćen za svojevrsni evropski “superkup” te sezone. U jednu od najuspešnijih sezona u svojoj istoriji crno-beli nisu ušli kao favoriti, a završili su je trijumfalno. Jedan od najboljih svetskih igrača tog perioda, Dražen Dalipagić, nalazio se na odsluženju vojnog roka, ali je Dušan Ivković uspeo da nadomesti njegov izostanak i zabeleži fantastične rezultate.

(Foto: Printscreen/Youtube/South media)

Publika u hali “Čair” je bila veoma naklonjena Partizanu, koji je uspeo da savlada izuzetno jakog protivnika. Mrežicu Zadrana je napunio Dragan Kićanović. Postigao je 36 poena i zasluženo bio proglašen za najboljeg igrača finala. Crno-beli su te godine postali prvi tim sa ovih prostora koji je u jednoj sezoni osvojio tri trofeja. Kapitenu crno-belih Borisu Beravsu pehar je predao generalni sekretar KSJ Radomir Šaper.

Sastav pobednika: Dragan Todorić, Dragan Kićanović, Predrag Bojić, Dušan Kerkez, Boban Petrović, Milan Medić, Milenko Babić, Miodrag Marić, Jadran Vujačić, Boris Beravs, Arsenije Pešić, Milenko Savović. Trener: Dušan Ivković.

KADA DRUGOLIGAŠI DRŽE ČASOVE (1987)

Niš je prvi put 1987. godine bio domaćin finalnog turnira nacionalnog Kupa. Po novom formatu grad domaćin je imao priliku da ugosti četiri ekipe koje bi do trofeja morale da ostvare pobede u polufinalu i finalu. U polufinalima su se sastali Partizan i IMT odnosno Jugoplastika i Olimpija. Apsolutni favoriti bili su beogradski crno-beli i splitski žuti, dve najperspektivnije evropske ekipe u tom trenutku, koje su već od te sezone krenule sa žetvom trofeja na domaćoj i međunarodnoj sceni. Protivnici su im bili drugoligaši, IMT prvak istočne, a Olimpija zapadne grupe Druge lige.

(Foto: Printscreen/Youtube/South media)

Polufinalni dueli nisu doneli jednu, već dve senzacije. IMT je savladao Partizan sa 86:80, dok je Olimpija u tesnoj završnici bila bolja od Jugoplastike – 83:81. Sportska javnost u Srbiji bila je zatečena, a u finalu je IMT došao do trofeja pobedom nad Ljubljančanima sa 76:73 i postao prvi drugoligaš u istoriji sa trofejom nacionalnog Kupa. Niška publika tada je dobro upoznala Milana Mlađana, koji je Partizanu u polufinalu ubacio 34 poena, a i u finalu je bio najefikasniji u pobedničkom timu sa 25 koševa. Proglašen je za najboljeg igrača Kupa.

Sastav pobednika: Zoran Krečković, Ljubisav Luković, Milan Mlađan, R Nikolić, Milenko Babić, Dragan Živanović, Nikola Jokanović, Arsenije Pešić, Srećko Jarić, Radivoje Milosavljević. Trener: Dragan Šakota.

ZAGREVANJE CRNO-BELIH ZA ISTANBUL (1992)

Aprila 1992. godine Niš je bio poslednji domaćin Kupa SFRJ. U polufinalu su se sastali Parizan i Rabotnički, odnosno Crvena zvezda i Bosna. Rat na prostorima bivše SFRJ je već bio u jeku, a četiri učesnika završnog turnira Kupa bili su beogradski rivali Partizan i Zvezda, Rabotnički iz Skoplja i Bosna iz Sarajeva. Ekipa Bosne je u Niš doputovala vojnim avionom, dva sata pre početka utakmice.

Potajnu nadu Nišlija da će u svom gradu prvi put da gledaju “večiti derbi” razbila je ekipa Bosne pobedom nad Crvenom zvezdom u polufinalu. Boban Janković je postigao 40 poena, dok je Nebojša Ilić dao 36, ali je i to bilo premalo da Crvena zvezda, koju je sa klupe predvodio Duško Vujošević, pobedi ekipu Bosne. Sarajlije su slavile sa 106:101. Na drugoj strani, Partizan je očekivano lako izašao na kraj sa skopskim Rabotničkim – 91:78. U borbi za trofej crno-beli nisu dozvolili iznenađenje. Savladali su ubedljivo sarajevske “studente” sa 105:79.

Samo nedelju dana kasnije, čuvenom trojkom Saše Đorđevića protih Huventuda, Partizan je stigao do titule evropskog prvaka u Istanbulu. Niška publika imala je čast i sreću da te sezone i uživo gleda najčuveniju generaciju crno-belih. Finale je obeležio Predrag Saša Danilović sa datih 26 poena klubu u kome je počeo da trenira košarku i koji je skoro dve sezone blokirao njegov dolazak u Partizan. Kuriozitet tog Kupa bio je i pehar, izrađen u Prokuplju nekoliko dana pre početka turnira. Tradicionalni prelazni pehar nisu poslali iz Splita. Jugoplastika je godinu dana ranije osvojila taj trofej, a posle istupanja hrvatskih timova iz YUBA lige Splićani nisu želeli da odbace baš sve jugoslovensko.

(Isečak iz teksta Aleksandra Ostojića – Koš magazin, 15. april 1992)

Upravo za ovaj Kup u Nišu vezana je još jedna promena, vezana za utakmicu za treće mesto koju je trebalo da odigraju Crvena zvezda i Rabotnički. O tom događaju svedoči pisanje Aleksandra Ostojića u listu “Koš” od 15. aprila 1992. godine:

– Rukovodstvo Zvezde na svoj način (moguće pravno ispravan) pročitalo je ugovor o igranju u završnici Kupa, spakovalo kofere i igrače i zbrisalo autobusom za Beograd bez večere. Ništa nije pomagalo. Organizatori su preklinjali, kumili i molili da ostanu i igraju pred publikom koja obožava košarku i navija za Zvezdu, pripomogli su im čak i ljudi iz Rabotničkog. Ništa nije vredelo.

Sastav pobednika: Aleksandar Đorđević, Predrag Danilović, Nikola Lončar, Branko Sinđelić, Zoran Stevanović, Igor Perović, Dragiša Šarić, Željko Rebrača, Mlađan Šilobad, Slaviša Koprivica, Vladimir Dragutinović, Ivo Nakić. Trener: Željko Obradović.

PRVI TROFEJ “PANTERA” (1997)

U drugoj polovini devedestih godina prošlog veka naša država je imala ligu sa velikim brojem klubova izjednačenih po kvalitetu. Već naredne sezone je Partizan sa izuzetno mladom ekipom igrao “fajnal-four” Evrolige, Crvena zvezda je izgubila čuveno finale evropskog Kupa “Radivoj Korać” od italijanskog Meša, Beobanka je stigla do četvrtfinala Kupa Saporte. I svi ti klubovi su bili sastavljeni od domaćih košarkaša.

Partizan je bio apsolutni favorit za osvajanje Kupa u niškoj hali “Čair” i 1997. godine. Pored crno-belih, na završni turnir su se plasirali FMP iz Železnika, šabačka Zorka i Beobanka. U polufinalu je Partizan, koji je sa klupe predvodio Miroslav Nikolić, savladao Beobanku sa 76:73, a FMP ekipu Zorke – 88:76.

Ekipa FMP-a je odlično postavljenim sistemom i radom postajala bitan faktor na košarkaškoj mapi nove države. Nedostajao je samo trofej kao kruna i potvrda dobrih odluka i uloženog truda. Do njega su došli posle bolje igre i mnogo veće želje protiv Partizana u finalu, koga su savladali sa 105:92. Crno-beli su još jednom na svojoj koži osetili “draž” kup takmičenja, da favoriti ne pobeđuju uvek. Na parketu je najviše pokazao bek FMP-a Goran Bošković. Sa 34 poena u finalu je predvodio “pantere” do prvog trofeja u istoriji i izabran je za najboljeg igrača turnira.

Sastav pobednika: Dejan Vukosavljević, Veselin Petrović, Petar Aleksić, Ninoslav Marjanović, Vladimir Vuksanović, Nikola Jestratijević, Goran Bošković, Goran Adžić, Mlađan Šilobad, Nikola Bulatović, Nikola Jovanović, Luka Pavićević. Trener: Momir Milatović.

KADA ZABORAVIŠ SKAUTING U DVORANI (2003)

Nacionalni Kup je 2003. godine dobio ime koje i danas ponosno nosi – Kup “Radivoj Korać”. Niš je bio prvi domaćin Kupa Srbije i Crne Gore. Gledaoci su premijerno posmatrali novi sistem takmičenja, sa osam ekipa na završnom turniru. Učesnici su bili Crvena zvezda, Rudar Pljevlja, Budućnost Podgorica, Hemofarm, FMP, Lovćen, Partizan, i prvi put u košarkaškoj istoriji jedan niški tim, Ergonom sa Srećkom Sekulovićem kao trenerom.

Kup je odigran za vreme vanrednog stanja, mesec dana posle ubistva premijera Zorana Đinđića. Mere obezbeđenja su bile veće nego obično i sve je prošlo bez ijednog incidenta. Drugi put publika u dvorani “Čair” aplauzom i sa medaljama oko vrata ispratila je igrače FMP-a, koje je sa klupe predvodio trener Vlade Đurović. Igrači iz Železnika su u finalu savladali vršački Hemofarm sa 88:67, prvi put za najboljeg igrača turnira je izabran stranac, Redžinald Redži Frimen.

(Foto: Printscreen/Youtube/South media)

Jedna od najvećih anegdota sa tog turnira vezana je za događaj neposredno pre finalne utakmice. Na dan velikog finala obe ekipe su u prepodnevnim satima imale trening, Hemofarm je svoj završio, a posle su na parket izašli igrači FMP-a. Na klupi je stručni štab iz Železnika čekalo prijatno iznenađenje, neko od kolega iz Hemofarma je zaboravio svesku sa skautingom za finalni meč. Taj detalj je sigurno olakšao ekipi Vlade Đurovića posao u finalu.

Sastav pobednika: Bojan Popović, Veselin Petrović, Ivan Zoroski, Redži Frimen, Ninoslav Marjanović, Saša Bratić, Vanja Plisnić, Bojan Popović, Goran Nikolić, Džejms Brajson, Ognjen Aškrabić, Miroslav Marković. Trener: Vlade Đurović.

SUTRA: Početak dominacije crno-belih i prvi “večiti” derbi

Kliknite da ostavite komentar

Ostavite komentar

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Komentari koji sadrže psovke, uvredljive, vulgarne, preteće, rasističke ili šovinističke poruke neće biti objavljeni. Strogo je zabranjeno lažno predstavljanje, tj. ostavljanje lažnih podataka u poljima za slanje komentara. Komentari koji su napisani velikim slovima neće biti odobreni. Redakcija MaxbetSport.rs ima pravo da ne odobri komentare koji su uvredljivi, koji pozivaju na rasnu i etničku mržnju i ne doprinose normalnoj komunikaciji između čitalaca ovog portala. Mišljenja iznešena u komentarima su privatno mišljenje autora komentara i ne odražavaju stavove redakcije MaxbetSport.rs.